Do Cérilly jechaliśmy po ocenę psa i możliwość porównania go z przedstawicielami rasy z innych krajów. Wróciliśmy jednak z czymś znacznie ważniejszym: doświadczeniem, nowymi znajomościami i przekonaniem, że prawdziwa pasja do mastiffa może łączyć ludzi ponad granicami, nawet gdy spotykają się jako konkurenci na jednym ringu.
W dniach 26–27 września 2026 roku francuski Club Français du Bullmastiff et du Mastiff zorganizował w Cérilly dwa wydarzenia poświęcone rasie: sobotnią Régionale d’Élevage oraz niedzielną Nationale d’Élevage. Pierwszego dnia zgłoszono 26 mastiffów, natomiast podczas niedzielnej wystawy narodowej zaprezentowano 51 przedstawicieli rasy.
Byliśmy tam z Alcesti Di Casa Villari. Jej wyniki dały nam wiele radości, ale to nie one okazały się najważniejszą częścią tego wyjazdu.
Czym jest Nationale d’Élevage?
Nationale d’Élevage nie jest zwykłą wystawą, na której przedstawiciele wielu ras pojawiają się jednego dnia w osobnych ringach. To wydarzenie hodowlane organizowane przez klub rasy, skoncentrowane na jej aktualnym poziomie, kierunku rozwoju i jakości kolejnych pokoleń.
Na jednym ringu można zobaczyć psy z różnych linii i krajów, porównać ich budowę, ruch, kondycję i temperament, a także porozmawiać z hodowcami, którzy od wielu lat pracują nad mastiffem. Dla właściciela jest to okazja do uzyskania szczegółowej opinii o własnym psie. Dla hodowcy — możliwość spojrzenia szerzej niż przez pryzmat pojedynczego tytułu czy jednej udanej wystawy.
W Cérilly spotkali się wystawcy i hodowcy między innymi z Francji, Włoch, Danii, Niemiec, Hiszpanii oraz Polski. Różniły nas języki i doświadczenie, ale łączyła ta sama rasa.
Dwa dni i dwa różne spojrzenia sędziów
Sobotnią Régionale d’Élevage sędziowała Anne Dytrych z Francji. Niedzielną Nationale d’Élevage oceniał niemiecki sędzia Christofer Habig.
Sposób sędziowania był jednym z elementów, które najmocniej zapamiętaliśmy. Ocena nie kończyła się na szybkim obejrzeniu psa w statyce i jednym okrążeniu ringu. Dużo uwagi poświęcano uzębieniu, proporcjom głowy, budowie klatki piersiowej, kośćcowi, linii grzbietu, kończynom oraz jakości ruchu.
Sędziowanie trwało długo, ale miało konkretny cel. Wystawcy otrzymywali szczegółowe opisy, a najważniejsze spostrzeżenia były również wyjaśniane ustnie. Szczególną uwagę zwracano na sposób poruszania się psów oraz ich komfort. To ważne przypomnienie, że dobrostan powinien zawsze stać wyżej niż ambicja zdobycia kolejnego tytułu.
Taka ocena ma wartość nie tylko w dniu wystawy. Może stać się wskazówką dotyczącą przygotowania psa, jego kondycji, dalszej pracy oraz przyszłych decyzji hodowlanych.
Alcesti Di Casa Villari — polski akcent w Cérilly
Podczas sobotniej Régionale d’Élevage Alcesti Di Casa Villari wygrała klasę championów, otrzymała ocenę doskonałą i została najlepszą suką, zdobywając tytuł BOS — Best of Opposite Sex.
W opisie zwrócono uwagę między innymi na jej mocną i masywną, a jednocześnie kobiecą sylwetkę, głowę, prawidłowy zgryz, proporcje kufy do czaszki, klatkę piersiową, kościec, linię grzbietu oraz ruch i sposób prezentacji.
Dzień później, podczas Nationale d’Élevage, Alcesti otrzymała ocenę doskonałą i zajęła drugie miejsce w klasie championów.
Alcesti Di Casa Villari: 1. miejsce w klasie championów, ocena doskonała i BOS podczas Régionale d’Élevage; 2. miejsce w klasie championów i ocena doskonała podczas Nationale d’Élevage.
Dwa dni oceniane przez dwóch różnych sędziów dały nam coś więcej niż same lokaty. Pozwoliły zobaczyć, które zalety Alcesti są dostrzegane niezależnie od osoby oceniającej, a także nad jakimi elementami warto nadal pracować. Właśnie temu powinien służyć rzetelny opis wystawowy.
Drugie miejsce grupy hodowlanej Di Casa Villari
Jednym z najważniejszych momentów niedzieli była konkurencja grup hodowlanych. Psy Di Casa Villari, mieszkające obecnie u właścicieli w różnych krajach, ponownie stanęły razem na jednym ringu.
Grupa zajęła drugie miejsce — za włoską hodowlą Del Fracasso i przed francuską hodowlą Brullemail. Dla Antonino Villariego wynik był potwierdzeniem postępu pracy hodowlanej prowadzonej przez lata. Dla właścicieli psów był natomiast dowodem, że każdy z nich, dbając o rozwój, kondycję i przygotowanie swojego mastiffa, tworzy część znacznie większej historii.
Sukces grupy hodowlanej nie powstaje podczas kilku minut na ringu. Zaczyna się wiele lat wcześniej — od wiedzy hodowcy, odpowiedzialnego doboru par, obserwacji kolejnych pokoleń i konsekwentnej selekcji. Później dochodzi do tego codzienna praca właścicieli: wychowanie, socjalizacja, dbanie o zdrowie i prawidłową kondycję oraz przygotowanie do prezentacji.
Możliwość udziału w tej grupie i dołożenia własnej cegiełki do jej wyniku była dla nas zaszczytem. Jednocześnie wiemy, że podstawą tego rezultatu pozostają doświadczenie, ciężka praca i wieloletnia pasja hodowcy.
Rywalizacja, która nie odbiera szacunku
Największe wrażenie zrobiło na nas jednak to, co działo się pomiędzy ocenami i poza ringiem.
Na wystawach łatwo skupić się wyłącznie na lokatach. W Cérilly rywalizacja była wyraźna — każdy przyjechał zaprezentować swojego psa jak najlepiej — ale nie odbierała ludziom wzajemnego szacunku. Właściciele gratulowali sobie wyników, rozmawiali o psach i dzielili się doświadczeniami. Można było odczuć, że odpowiedzialność za przyszłość rasy jest ważniejsza niż pojedyncze zwycięstwo.
Antonino Villari w swoim podsumowaniu napisał, że największą satysfakcję sprawił mu widok właścicieli jego mastiffów pochodzących z trzech krajów, którzy stworzyli wspólną grupę, wspierali się i wrócili do domów szczęśliwi. Trudno o lepsze podsumowanie tego weekendu.
W hodowli nie chodzi przecież wyłącznie o wyprodukowanie psa, przekazanie go nowemu właścicielowi i śledzenie późniejszych tytułów. Odpowiedzialny hodowca pozostaje obecny w życiu swoich psów, interesuje się ich rozwojem i potrafi łączyć właścicieli wokół wspólnych wartości.
Czego możemy nauczyć się z Cérilly?
- Wystawa powinna dostarczać informacji. Lokata cieszy, ale to szczegółowy opis psa ma największą wartość na przyszłość. Dobra ocena wskazuje zarówno mocne strony, jak i elementy wymagające dalszej pracy.
- Ruch i dobrostan nie mogą być dodatkiem. Mastiff jest psem ciężkim i masywnym, dlatego prawidłowy ruch, kondycja oraz brak oznak bólu powinny być traktowane szczególnie poważnie. Ring nie może być miejscem, w którym ambicje człowieka przesłaniają komfort psa.
- Hodowla to współpraca rozłożona na lata. Za sukcesem psa stoją zarówno decyzje hodowcy, jak i codzienna praca jego właściciela. Najlepsze efekty pojawiają się wtedy, gdy obie strony pozostają w kontakcie i potrafią ze sobą współpracować.
- Konkurencja nie musi oznaczać wrogości. Można walczyć o najwyższą lokatę, a chwilę później szczerze pogratulować zwycięzcy. Właśnie taka kultura buduje środowisko, które służy rasie.
- Warto patrzeć poza własny kraj. Międzynarodowe wydarzenia pozwalają zobaczyć różne linie, sposoby prezentacji i kierunki hodowlane. Dają również możliwość skonfrontowania własnych przekonań z doświadczeniem ludzi pracujących z rasą od wielu lat.
Więcej niż wynik
Z Cérilly wróciliśmy z pierwszym i drugim miejscem Alcesti, ocenami doskonałymi oraz drugim miejscem grupy hodowlanej Di Casa Villari. Te wyniki pozostaną zapisane w dokumentach i wystawowej historii.
Znacznie dłużej pozostaną jednak rozmowy, poznani ludzie i obraz wielu mastiffów zgromadzonych w jednym miejscu. Wystawa potwierdziła, że przyszłość rasy nie zależy wyłącznie od najpiękniejszego psa danego dnia. Zależy od wiedzy, uczciwości, współpracy i gotowości do uczenia się — również od konkurentów.
I właśnie dlatego Nationale d’Élevage w Cérilly było dla nas czymś więcej niż wystawą.
Informacje o wydarzeniu
- Régionale d’Élevage du Mastiff: 26 września 2026 r., Cérilly, Francja
- Sędzia: Anne Dytrych (Francja)
- Liczba zgłoszonych mastiffów: 26
- Nationale d’Élevage du Mastiff: 27 września 2026 r., Cérilly, Francja
- Sędzia: Christofer Habig (Niemcy)
- Liczba zgłoszonych mastiffów: 51
- Organizator: Club Français du Bullmastiff et du Mastiff (CFBM)
Źródła
- Oficjalna zapowiedź wydarzenia: La Semaine Nationale du Chien.
- Oficjalna baza wydarzeń i wyników: SCC Expo.
- Powystawowa relacja i liczby zgłoszeń mastiffów: From the Celtic Mountain.
- Karty ocen, zdjęcia oraz obserwacje własne uczestników wyjazdu.
